Kadullenjeugd Dansweekend Ieper

De kinderen werden met de auto gebracht, de tieners kwamen met de trein in Ieper aan.

Na een heerlijk (vooral Choco-)ontbijt, werd iedereen uitgenodigd om een map te versieren, met stempels/gekleurd papier/verf... Creatieve kadullen deden daarbij hun uiterste best en van een saaie map kwam een kleurrijk, mooi versierd kunstwerk tevoorschijn. Een mooie herinnering voor later.

Toen kwamen de danssessies. Met een bezem leerden we een superleuke heksendans, mooi om naar te kijken, leuk om te doen! Ook de tieners leken het hele weekend HAPPY!!!!!

We werden op tijd en stond verwend met heerlijk eten, dat onze kookploeg met veel toewijding klaarmaakte. Ze werden bedankt met een mooi DANKLIED.

Op zaterdagnamiddag mochten we de stad in. Met een plan in de hand, met heel veel foto's op 4 bladzijden, hebben we Ieper van voor en van achter, van boven en van onder bestudeerd. Mooie gevels hebben ze daar, mooie oude kerken, leuke fonteintjes om in te spelen en natuurlijk de imposante Menenpoort. Zelfs een maquette van het Belfort en de lakenhallen, voor slechtzienden, was er te zien.

Op de trappen van de Menenpoort aten we onze zelfgemaakte picknick op. Niets kon deze snelle hap overtroeven. Terwijl we aten, keken we verbaasd naar al die duizenden en duizenden namen van gesneuvelde soldaten... We werden er toch wat stil van. We zagen de poppies, de (klaproosbloemen), een symbool en eerbetoon aan de duizenden soldaten die hier hun leven gelaten hebben. Daarom vertelden Chlo&eacute en Mieke kort de geschiedenis van de Menenpoort, terwijl duizenden mensen toestroomden. We maakten zelf een krans van poppies en legden die aan het monument.

Mooi was het ingetogen moment, toen om 20 uur stipt de brandweer van Ieper aankwam en de Last Post blies. Hoe groot het geroezemoes ervoren was, zo stil was het tijdens de plechtigheid. We maakten een grote kadullenketting en gingen op die manier door het volk heen naar de markt, waar we op onze lijnbus wachtten. Bij aankomst kregen we nog lekkere pudding, een mooi slaapverhaal en in bed verwerkten we al deze mooie activiteiten en gebeurtenissen van die dag. De tieners mochten nog naar een film kijken, vanuit de luie zetels...

's Anderendaags stond een echte ontbijt-eetmachine ons op te wachten. Zoete broodjes, boterhammen op aanvraag, yoghurt, chocomelk en zelfs fruit kon je vragen aan deze machine. Plezant vond iedereen.

Door het mooie weer, konden we het ganzenspel op de binnenplaats van ons verblijf met veel plezier uitvoeren, om nadien te genieten van de dansjes met of zonder de tieners. Velen zaten nog aan de spaghetti en het ijsje, toen onze ouders arriveerden. Ze kregen een minivoorstelling te zien en werden heel nieuwsgierig gemaakt door de verhalen van een snoepwinkeltje, stadsspel en vele andere.

Het was zeker een geslaagd weekend voor iedere deelnemer. We kijken nu uit naar het familieweekend (24/26 april) dan mogen onze ouders mee.

Huis van de Sint

Stipt staat iedereen op de afgesproken tijd en plaats om een bezoek te brengen aan het enige echte HUIS VAN DE SINT, de kadullenkindjes zien de uitstap naar Sint-Niklaas wel zitten. Onze bus was een klein beetje te laat, evenals onze trein, maar ja, bij reizen hoort altijd een beetje wachten, nietwaar?

De sfeer zat erin bij onze kinderen. De ganse trein zal het wel geweten hebben, want zoals de Zwarte Pieten het later vertelden, de kinderen van Destelbergen kunnen zeer goed zingen... Toen we aankwamen, zagen we voor het Huis Van de Sint een dikke rij mensen en heel veel kinderen. Maar niemand vond dat wachten erg, want we werden heel goed geanimeerd door de STRAATPIET met veel humor. Eenmaal binnen, wacht een andere Piet ons op, om iedereen persoonlijk een Pietenechte "high five" te geven.

Weeral werd er gewacht, want er waren heel veel kindjes die het huis van Sinterklaas willen bezoeken. Weer was dit niet zo erg.... De ROCKPIETEN waren echt in hun sas, met hun aanstekelijke muziek kon niemand blijven stilstaan. Ze brachten covers van wereldhits in Pietenversie... en WIJ hebben dat allemaal gehoord en gezien!!!

Toen we een tijdje moesten wachten aan de grote wenteltrap, kwam: KNUTSELPIET zijn knuffeltje tonen en omdat hij wist dat we zo goed zongen, deed hij ons zingen dat onze kelen er schor van werden. Maar er werd helemaal niet gezongen, toen we in het echte HUIS VAN DE SINT binnen waren. We waren er ons echt niet van bewust dat de Sint zich ook moest wassen, en dat de Sintbadkamer helemaal in het rood was, zelfs een Sintentoilet met rood WC-papier was voorradig...

De pieten hun badkamer zag er wat chaotisch uit. Overal lagen Pietenkleren verspreid over het bad, het droogrek, de lavabo.... De Pieten hadden ook hun toilet, dat eruit zag als een schouw... Dus als we ooit een vieze vuile drol in onze schouw vinden, dan weten we wel hoe die daar is terecht gekomen.

De kinderen waren meteen weg van de BALLETPIET. Die toonde hoe de kleine Pietjes leren lopen op de daken en hoe ze door een schouw moeten kruipen. Dat het allemaal niet zo gemakkelijk is, konden we ook uittesten, toen we een sessie "daklopen" kregen. Eens in de slaapkamer van de Sint, werd het helemaal stil. Niet omdat de Sint er lag te slapen, maar omdat het bed van de Sint ons allemaal deed wegdromen. Wat ons vooral aantrok, was de slaapmijter van de Sint. Iedereen dacht dat hij een slaapmuts op had, maar dat hij dan zelfs een mijter op had, dat wist niemand van ons.

En in de werkkamer van de Sint zagen we de kist met allemaal brieven en tekeningen van de kinderen. Stel je voor, een hele kist vol! Als slot mochten we de troonzaal binnen. Daar zat hij dan, DE SINT! Hij zag er moe uit, maar was, zoals we hem kennen, super vriendelijk tegen ALLE kindjes. We mochten op de foto en kregen van de HOOFDPIET een echt chocoladeventje, wat meteen in de mondjes van de kadullenkindjes ging. Zo kennen we ze wel hé!

Toen we buiten kwamen, stond: SLECHT WEER VANDAAG in de wei te grazen. We zagen meteen dat het een speciaal paard is, maar veel tijd om het te bekijken hadden we niet, want een trein wacht niet op ons. Nu de trein voor een keer te laat mocht komen... kwam hij op tijd. Dus misten we onze duur gereserveerde trein en moesten we wachten op de volgende. Maar die kwam gelukkig heel erg snel. Moe, en met rode kaken van de intense namiddag, kwamen we aan in Destelbergen, waar onze ouders ons met veel begrip stonden op te wachten. Dank u wel Sinterklaas, dank u wel Zwarte Pieten, we zetten beslist deze avond onze schoen.